Τετάρτη, 30 Νοεμβρίου 2011

ένα μουνάκι όνειρο

του Καρόλου του μαύρου Σκώληκα


Πίσω απ τα μάτια της μοσχοβόλαε μια θάλασσα.
Ένας καθρέφτης ντράπηκε στο περασμά της
Και κείνη, σήκωσε τα φουστάνια της μέχρι το γόνατο
Έγυρε μπρος και χαμογέλασε

Ήτανε σα νά βλεπες τα σφάλαχτρα ν ανθίζουνε
Και τα πουρνάρια ναρνιούντε να δείξουν της ρίζες τους
Ήταν άπνοια και νηνεμίες

Έπειτα έκατσε πλάι στις πέτρες
Κοντά τους ανθίσανε τσάγια
Χάδεψε λίγο τη γή με το χέρι της, και ό,τι ζωή ξεθάρεψε


Δεν είχε πρόσωπο, ήταν καπνός τσιγάρου λιγερή
Μια νεράιδα πού χε φτερά στης πλάτες
Μελισογύριζε στην κόψη της ημέρας
Ένα μουνάκι, όνειρο.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου