Κυριακή, 12 Δεκεμβρίου 2010

πέρα απο κάθε φαντασία

άρθρο του Dr.Wormhole


Την εποχή που θα διαβάζετε αυτές τις γραμμές η λέξη αλληλεγγύη θά ναι μόνο μια πεταμένη πληροφορία μέσα σε ετυμολογικά λεξικά και πανό. Ζείτε λίγο πριν τον αιώνα της Μεγάλης Κατάθλιψης, μόνοι και αβοήθητοι, μεταμορφωνόσαστε σε ένα ερμαφρόδιτο είδος καινούριο, γεμάτο ψηφιακά συναισθήματα. Οι μηχανές στέκονται κοντά σας σαν το δεξί σας χέρι και μαζί τους νιώθετε μια κενή ασφάλεια. Αργότερα γνωρίζετε πως οι γυναίκες, όντας καλύτερες μηχανές, θα κυριαρχήσουν. Και θα προσφέρουν μιά κάποια ελπίδα στο είδος. Μιά παράταση ζωής. Όλα αυτά δεν θα έπρεπε να τα γνωρίζετε. Σας τα είπα εγώ. Και σας τα είπα γιατί τελικά σας βαρέθηκα. Δεν με ενδιαφέρουν οι επιλογές σας. Οι περισσότερες είναι κενές και άβουλες. Απάνθρωπες και κατασκευασμένες. Πόσο η γνώση του μέλλοντος θα καταστρέψει την χρονική ακολουθία μου είναι αδιάφορο. Αυτό που μ' ενδιαφέρει σήμερα είναι να σας κάνω να ζηλέψετε. Θα σας μεταφέρω σε μιά εποχή μακρινή, πέρα απο κάθε φαντασία. Μια εποχή που δεν θα ζήσετε ποτέ.  Η εποχή της Σιωπής.
   Ξεκίνησε 15.000 χρόνια πριν το τέλος του κόσμου. Χίλια χρόνια πρίν οι επιστήμονες είχαν πληροφορηθεί την καταστροφή του γαλαξία μας. Τα πάντα ξαφνικά άλλαξαν. Ο κοινός φόβος ένωσε για άλλη μια φορά τους ανθρώπους και η μάχη για την επιβίωση ξεκίνησε συντονισμένα σε όλους τους κατοικήσιμους πλανήτες. Ο στόχος ήταν ένας. Ο αποικισμός σε άλλον γαλαξία. Ολόκληρη η ανθρώπινη κοινότητα εργάστηκε μανιωδώς πάνω στην υλοποίηση του στόχου. Ακόμα και με τα τεχνολογικά και γνωστικά μέσα της εποχής ο στόχος ήταν δύσκολος. Και ο χρόνος περιορισμένος. Οι αξίες, οι νόμοι, τα ήθη, τα έθιμα, η οργάνωση των κοινωνιών  μεταβλήθηκαν για να εξυπηρετούν το κοινό σκοπό. Και το αποτέλεσμα υπήρξε νικηφόρο και αποτελεσματικό.
   Οι επιστήμονες ανακάλυψαν μέσα σε χίλια χρόνια μια φόρμουλα που μετέτρεπε το ανθρώπινο σώμα σε όποιο υλικό επιθυμούσε. Φωτιά, αέρας, χώμα, νερό και σίδερο. Στόχος βέβαια ήταν να μπορεί το ανθρώπινο κορμί να ταξιδέψει μέσα στο διαστημικό κενό. Όλοι οι άνθρωποι δοκίμασαν την φόρμουλα και ξεκίνησαν τα πειράματα. Ο χρόνος ήταν ακόμη λιγοστός. Η συντριβή ήταν μπροστά.
    Η εποχή της Σιωπής όμως μόλις είχε αρχίσει. Το σώμα απαλλαγμένο απ΄τα συνήθη βάρη ταξίδευε μέσα στον υλικό κόσμο μεταμορφωμένο συνεχώς. Οι άνθρωποι δοκίμασαν καινούριες αισθήσεις και σαγηνεύτηκαν απ' αυτές. Οι πλανήτες γέμισαν με σώματα υγρά και αέρινα. Λιγότερα με φωτιά και σίδερο και κανένα με χώμα. Άνθρωποι γινόντουσαν δέντρα, ποτάμια και βοριάδες. Κάναν έρωτα ενωμένοι. Τραγουδούσαν ανεμικά και χάιδευαν τους συνανθρώπους τους σε κάθε τους πέρασμα. Άκουγαν για πρώτη φορά την φύση και δεν μιλούσαν. Όταν γέλαγαν βουτούσαν στις θάλασσες και άν φοβόντουσαν καμιά φορά γινόντουσαν φωτιά.
    Βουβοί, ήρεμοι κι αδελφωμένοι βολτάρανε τα χρόνια της Σιωπής μέχρι να γίνουν μια κοσμική αγέλη που έψαχνε γή να της μιλήσει. Είχε έρθει η εποχή της Αναχώρησης.

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου