Παρασκευή, 6 Μαΐου 2011

Μακιβάρα



διήγημα της Λογοτεχνικής Πιπίτσας


που είναι αυτο που τρωω το φερνουν σε κατι τετραγωνο που ειναι οχι τετραγωνο σα κυκλος κ πιανω αυτο διπλα στον κυκλο στο πιατο κ τρωω τωρα πειναω τωρα πειναω τωρα πειναω δεν ερχονται πολλες φορες δεν ερχονται οταν πειναω εγω πειναω που ειναι αυτο που τρωω αυτο που τρωω οταν πειναω εγω πειναω


Εκείνη η κοπελίτσα που έχει πολύ ίσια μαλλιά ήρθε να με δει, νομίζω ήταν χθες ή σήμερα το απόγευμα κ με κοίταζε. Τα μάτια της είχαν κύκλους από κάτω, φαινόταν κουρασμένη όμως μου κράταγε το χέρι και λίγο με πόνεσε. Μετά δάκρυσε. Εγώ τη θυμάμαι, είχε ξανάρθει μια φορά αλλά τότε δεν δάκρυσε. Τότε ήταν σαν να κρύωνε και δεν με είχε πιάσει αλλά ήταν παγωμένη. Μου είπε ότι έχει έρθει πολλές φορές αλλά δεν έχει ξανάρθει. Ήταν κι ένας κύριος μαζί της. Αυτόν δεν τον είχα ξαναδεί. Μου είπαν αστεία. Η μία είπε πως είναι κόρη μου και ο άλλος ο άντρας μου. Ναι αλλά εγώ δεν παντρεύτηκα και δεν έχω παιδιά. Μόνο έναν γάτο γκρίζο με έναν κόκκινο φιόγκο στο λαιμό που τον έκλεινα σε μια τουαλέτα.


πως τα λενε αυτα που μου δινουν τα λενε εχουν ονομα καραμελες και χρωματα εχουν χρωματα οχι μεγαλα ειναι αλλα μικρα χρωματα πολλα χρωματα πολλα χρωματα εχουν πολλα μικρα χρωματα πως να τα καταπιω τι ειναι καταπιω λενε καταπιω καταπιω καταπιω κι αυτα πολλα χρωματα μικρα


Την άλλη φορά που ήρθε η κοπέλα χτυπούσα τη γροθιά μου δίπλα στο παράθυρο. Ήθελα να το κάνω πολλές φορές, δεν ήθελα να σταματήσω. Το έκανα τόσες φορές που θυμήθηκα μια εξοχή, που οδηγούσα ένα αμάξι και κάποιος καθόταν δίπλα μου κι έλεγε ότι πατούσα δυνατά το αμπραγιάζ, έτσι το έλεγε. Δεν θυμάμαι ποιο είναι το αμπραγιάζ αλλά το πατούσα και το αμάξι πήγαινε. Εκείνη μιλούσε πίσω μου και εγώ χτυπούσα την γροθιά μου. Αυτός με την λευκή μπλούζα, που η κοπέλα τον είπε γιατρέ, είχα καταλάβει ότι είναι γιατρός, αυτός της μιλούσε αλλά δεν άκουγα τι έλεγαν. Μόλις έφυγε σταμάτησα να χτυπάω τη γροθιά μου. Δεν ήθελα να της μιλήσω για να μην ξανάρθει.


Η μαμά μου δεν έρχεται να με δει. Περίμενα στα σίγουρα να έρθει αλλά θα έχει πολλά να κάνει. Δεν με πειράζει αλλά θα ήταν καλά αν ερχόταν. Θυμήθηκα ότι ξέρω την κοπέλα που λέει ότι είναι κόρη μου. Έχει κάνει λάθος. Κάναμε μια δουλειά μαζί, δουλεύαμε μαζί. Εκεί που δουλεύαμε είχε πολλά παιδιά, φώναζαν και έτρεχαν πολύ. Βέβαια ήταν κι η κοπέλα εκεί μαζί μου που βλέπαμε τα παιδιά να τρέχουν και τ’ ακούγαμε να φωνάζουν.


ολο βρεχει ολο βρεχει ολο βρεχει ολο βρεχει σταματα θα βραχω, να βραχω να βραχω βροχη βρεχει βρεχει στοπ στοπ στοπ βροχη
Όταν ξαναέρθει η κοπέλα πρέπει να της πω γι’ αυτήν την γυναίκα. Έρχεται νομίζω τα πρωινά και μου λέει ότι είναι άντρας κι αλλάζει το νυχτικό της και φοράει πυτζάμες. Έχει κι ένα γιο που την βοηθάει και θέλουν κακό. Θέλουν να κάνουν κακό. Την ρωτάω πως την λένε και γυρίζει την πλάτη της, εγώ την ξέρω και την άλλη φορά θα της πω ότι είναι σατανάς. Θα μου κάνει κακό γι’ αυτό θα βάλω το μαχαίρι για το κρέας κάτω από το μαξιλάρι και την άλλη φορά θα της πω είσαι σατανάς αλλά δεν θα κάνεις κακό.


παλι κλειδια παλι παλι παλι που ειναι τα πηραν οχι γιατι το πηραν κλειδι ενα δυο τεσσερα τα πηραν οχι οχι οχι να βγω τα θελω να βγω να βγω να βγω να βγω πενηντα σαραντα πολλα πολλα πολλα κλειδια χρόνια μεσα μεσα μεσα μεσα μεσα μεσα μεσα να βγω κλειδια να βγω να βγω να βγω


Μου λένε ψέματα. Όλοι μου λένε ψέματα. Ο γιατρός είπε ότι με αγαπάνε, έρχονται πολλοί εδώ που με αγαπάνε, αλλά εγώ δεν βλέπω κανέναν. Μόνο την κοπέλα με τα ίσια μαλλιά θυμάμαι κι αυτή έχει έρθει μόνο άλλη μια φορά. Η κυρία η άλλη η γυναίκα που είναι σατανάς αυτή δεν μπορεί να μ’ αγαπάει. Αλλά μου χαμογελάει. Η κοπέλα δεν χαμογελάει. Αν με αγαπούσε δεν θα μου γελούσε; Πότε θα έρθει η μαμά μου να με πάρει; Εκείνη σίγουρα με αγαπούσε.


Να με θυμάσαι.

1 σχόλιο: