Τετάρτη, 29 Ιουνίου 2011

ρυτίδα


 σωσώ  ζερό
"every wrinkle tells a story" by Selina Mei

Ήταν αυτή που πήγε και γράφτηκε πιο νωρίς απ ' όλες,
 παρακεινημένη απ' τους χιλιάδες μεγάλους ήλιους των παιδικών, απέραντων χρόνων του.

Από παιδί αθώο και ήσυχο, αυτή εκεί
στο πρωινό σχολείο,
 στο διάβασμα με λίγο φως και στο θυμό
στη σκέψη τη βαθειά, εκεί..

Στα δύσκολα όνειρα και στα χαμένα τραίνα της εφηβείας του τη θυμάται πάλι εκεί,
να μαρτυρά τα μεγαλύτερα χρόνια εντός του
στους έξω ατσαλάκωτους και ήμερους εχθρούς.


Δικιά του όσο καμία, η αγαπημένη των ματιών του μοναδική ευθεία

Να κόβει απροβλημάτιστη καταμεσής το βλέμμα του, να εκλιπαρεί επιτέλους για λίγο ίσκιο και συγχώρεση,
να πονάει εκεί στη μέση μόνη της, παρασέρνοντας το βλέμμα του στην ένταση. 

Και όλοι μα όλοι οι χωρισμοί, εκεί πήγαν και κρύψαν τη δυσκολία τους.
εκεί πήγαν και φώλιασαν και βάθυνε η ρυτίδα,
και σκοτείνιασε το βλέμμα και χαμήλωσε.


και προσπαθώντας να δει ακόμη πιο μακρυά, έγινε ο σταυρός βαθύς στο μέτωπο του.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου