Πέμπτη, 28 Ιουλίου 2011

θα πείτε το νερό...νεράκι



«Δεν ξέρω με τι όπλα θα γίνει ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος, αλλά ο τέταρτος παγκόσμιος πόλεμος θα γίνει με ξύλα και πέτρες».                                            
  Άλμπερτ Άινσταιν

«Δεν ξέρω για ποιό λόγο θα γίνει ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος, αλλά ο τέταρτος θα γίνει για το νερό»
 Θεμιστοκλής Σκουληκότρυπας


Ως άρδην διαγραφείς από το κενοφανές βιβλίο των προσώπων, αγγλιστί facebook, ως πρόσωπο ανύπαρκτο και συνάμα ύποπτο για παράνομες συμπεριφορές και συλλογιζόμενος την πορεία αυτής της ολοκληρωτικής πραγματικότητας που με περιβάλλει και κατά πόσο αυτή δύναται να επεκταθεί, ταξίδεψα μερικά χρόνια αργότερα, πράγμα που δεν είχα κάνει μέχρι τώρα, για να δω με τα ίδια μου τα μάτια τη κατάντια της ανθρώπινης κοινωνίας λίγο πριν τον αιώνα της Μεγάλης Κατάθλιψης.
Παρακολούθησα λοιπόν με πάθος και ιδιαίτερη περιέργεια τη διεξαγωγή του τετάρτου παγκοσμίου πολέμου στη ιστορία της ανθρωπότητας με θέμα το νερό. Το σκηνικό είχε στηθεί ακολούθως:
Η κοινωνία της ελεύθερης αγοράς είχε κυριαρχήσει ολοκληρωτικώς. Ο δημόσιος χώρος και το δημόσιο αγαθό είχε σβηστεί από τη μνήμη των πολιτών. Τα πάντα ήταν ιδιωτικά και εμπορεύσιμα. Υλικά, φαγώσιμα, εργαλεία, μηχανήματα, ιδέες, συναισθήματα, πλατείες και ακρογιαλιές, δρόμοι, σχολεία, τράπεζες, νοσοκομεία, τα πάντα. Εμπορεύσιμο υλικό ήταν επίσης ο αέρας, το νερό κι ο ήλιος. Όταν έγινε και γνωστό στο ευρύ κοινό το τέλος της αυτοκρατορίας του πετρελαίου, οι μετοχές τους εκτοξεύτηκαν εν μια νυκτί. Όλος σχεδόν ο πλανήτης πούλαγε κι αγόραζε μανιωδώς εκατομμύρια κιλοβατώρες ηλιακής, δυναμικής και αιολικής ενέργειας, κράταγε στοκ για τυχόν άνοδο των τιμών και τα  στοιχειά της φύσης του δίνονταν πλουσιοπάροχα. Όλα εκτός απ’ το νερό. Το άτιμο το νερό.
Το νερό δυστυχώς, έχει λιγότερες αντοχές. Παρουσιάζεται πιο ευαίσθητο σε περιβαλλοντολογικές μεταβολές σε σχέση με τον ήλιο και τον αέρα και δεν αναδημιουργείται σε μεγάλες ταχύτητες. Τουλάχιστον όχι τόσο μεγάλες όσες θα ήθελε η ελεύθερη αγορά.
Μια έρευνα της εποχής έδειξε πως ο πλανήτης αν δεν βρει άμεσα κάποια λύση στην έλλειψη νερού θα συρρικνωθεί πληθυσμιακά κατά 60% μέσα στα επόμενα εκατό χρόνια. Επικράτησε πανικός. Η μετοχή του νερού ανέβηκε κατακόρυφα και ξεπέρασε για πρώτη φορά τη τιμή του άχρηστου χρυσού. Οι επενδυτές που είχαν στη κατοχή τους χαρτιά νερού( κάποιοι από αυτούς φημολογείται πως ενίσχυαν το πρόβλημα και εμπόδιζαν επιστημονικές προσπάθειες γρήγορης παραγωγής ύδατος) δάνειζαν πανάκριβα ομόλογα δυναμικής ενέργειας σε χώρες και λαούς, οδηγώντας τους στη πείνα και την εξαθλίωση. Ταυτόχρονα κράταγαν ανέπαφα, τεράστια αποθέματα στοκ τόσο για τους ίδιους και τους απογόνους τους, όσο και για τη δημιουργία υπεραξίας του προιόντος.
Κατόπιν όλων των παραπάνω μια νέα έρευνα έδειξε πως η κίνηση των επενδυτών να κρατάνε αμπαρωμένους τους τόνους νερού και να μην τους ρίχνουν στη κατανάλωση μειώνει την ετήσια παραγωγή φυσικού ύδατος κατά 40% και επιταχύνει κατά  διάστημα πενήντα χρόνων την μείωση του παγκόσμιου πληθυσμού.
Ακολούθησε μια περίοδο διεθνών διαπραγματεύσεων, συνομιλιών και συμμαχιών που κατέληξε στο πόλεμο σχεδόν του μισού πλανήτη με τον άλλο μισό.


1 σχόλιο:

  1. Και τώρα πλέον που δεν υπάρχει Βόρειος Πόλος...Μαλώνουν για υδάτινα σύνορα, στήνουν πετρέλαιοεγκαταστάσεις στη μέση του πουθενά και άντε να καρφώσουν καμία σημαία...Εμπιστεύομαι το νερό και τη δύναμή του

    ΑπάντησηΔιαγραφή