Δευτέρα, 23 Ιανουαρίου 2012

Από το μηδέν αρχίζω...

το ξεχασμένο σημείωμα


Μηδένισα. Και τώρα πώς αρχίζω πάλι; Δεν έχω το κουράγιο. Η ζωή όμως προχωράει και γω θα μείνω πίσω εκεί, στο μηδέν, ενώ όλα και όλοι γύρω μου θα πολλαπλασιάζονται. Πώς να κάνω την αρχή; Που να πιαστώ; Τα σχέδιά μου ματαιώθηκαν, τα όνειρά μου σβήνουν. Ό,τι είχα χάθηκε και κουράστηκα να κυνηγώ ό,τι απέμεινε. Ένα βήμα είναι, όλα ξεκινούν από ένα βήμα. Και βήμα-βήμα κατακτάς το Έβερεστ σου. Αλλά δεν μπορώ, τα πόδια μου καρφώθηκαν στους πρόποδες. Δεν ξέρω αν η ψυχή δεν ακολουθεί το σώμα ή το σώμα την ψυχή. Είναι σα να σβήνει το παρελθόν, όλα όσα ήξερες, όλα όσα είχες, όσα ένιωθες. Και να πρέπει να αρχίσεις από νέα βάση, με νέα δεδομένα. Δε γίνεται όμως να σβήσει το παρελθόν και τα καινούργια γεγονότα που θα με ξεκουνήσουν από τη θέση μου δεν ήρθαν ακόμα. Εκεί στο μηδέν κολλημένη, να περιμένω, να εύχομαι, να ελπίζω. Κάθε βήμα και ένα δάκρυ, μια παγίδα στημένη έτοιμη για μένα. Δε θα πέσω αυτή τη φορά. Το βήμα μου θα είναι σταθερό και θα πατάει γερά. Σκέψη και βήμα, έτσι θα συνεχίσω. Αρχίζω...και δεν ξαναμηδενίζω πια.  

9 σχόλια:

  1. Σχέδια, όνειρα και ελπίδες. Απογοητεύσεις, αποτυχίες, μοναξιά. Όλα συνδέονται αρμονικά μεταξύ τους. Σαν ένα κουτί της Πανδώρας που ξεχύνονται στο άνοιγμά του για να βρουν αποδέκτες.
    Εσένα τι θα σου τύχει??? Πρέπει να φοβάσαι? Να τρομάζεις?? Και αν σου τύχει η μοναξιά?! Δε φοβάσαι!! Προχωράς!.. Αντιλαμβάνεσαι το παιχνίδι της μοίρας και αποφασίζεις.. Προχωράς ή πας στο σημείο 'μηδέν'. Και όλα αυτά που έχεις ζήσει έως τώρα?? 'Μηδενίζονται' ή και ξεχνιούνται όλα αυτά??! Το κάθε βίωμα θέτει την γνώση και την εμπειρία για το μετά!.. Ακόμα και στις ίδιες κινήσεις που πρόκειται να κάνεις!! Ακόμα και οι απογοητεύσεις που θα εξακολουθείς να έχεις θα είναι πιο γλυκές, γιατί πλέον οι κινήσεις και τα βήματα που θα κάνεις θα είναι ακόμα πιο κοντά στα δικά σου θέλω, άρα σχέδια, όνειρα και ελπίδες θα παίρνουν σάρκα και οστά προς την ολοκλήρωση... Συνυπάρχουν όλα, δεν το ξεχνάμε αυτό!!..
    Το Έβερεστ είναι η ψηλότερη γνωστή κορυφή. Ποιος όμως μπορεί να τη δει πραγματικά στ'αλήθεια??! Και πόσοι τελικά θα καταφέρουν να την δουν και να την κατακτήσουν??! Και μέχρι να φτάσει κανείς εκεί??! Θα έχουν προηγηθεί άλλες κορυφές.. Ψηλές και όχι πολύ ψηλές, δύσκολες η εύκολες, απότομες ή απλά σκέτες πλαγιές.
    Απλά κάθε φορά που περνάς την κορυφή σου για να φθάσεις στην άλλη, μέχρι να βρεις εκείνη την ψηλότερη που θες να φθάσεις -ναι σαν να ξεκινάς από την αρχή πάλι από το μηδέν- παίρνεις το κουράγιο απο αυτό που έχεις αφήσει πίσω σου.
    Και τελικά..... ή το προσπερνάς και συνεχίζεις, ή γυρίζεις πίσω αν πιστεύεις ότι ήτανε εκείνη η δική σου κορυφή που έχεις αφήσει τη σημαία σου επάνω......

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ξεχασμένο σημείωμα27 Ιανουαρίου 2012 - 7:08 μ.μ.

      είναι μια ώρα δύσκολη του σχολιασμού η ώρα (είναι 5 το πρωί)!! (ό,τι γράφω παραπέμπει σε σκυλοτράγουδο!) συμμαζεύομαι!μου άρεσε η απάντηση...και συμφωνώ...

      Διαγραφή
    2. ξεχασμένο σημείωμα28 Ιανουαρίου 2012 - 9:58 π.μ.

      σε ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο-κείμενό σου πάντως :)

      Διαγραφή
  2. ξεχασμένο σημείωμα28 Ιανουαρίου 2012 - 9:57 π.μ.

    σε ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο-κείμενό σου πάντως :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. καλέ μου ανώνυμε...σου μιλάει το σκουλήκι αυτοπροσώπως....επειδή έχουμε ένα θέμα με τα σχόλια.δεν μας εμφανίζουν όνομα...είσαι φίλος ή μέλος στο μπλογκ; σε ρωτάω για τελείως πρακτικούς λόγους.θα μας βοηθήσεις πολύ...σλουρπ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλέ μου φίλε..σλουρπ...παρακολουθώ εδώ και αρκετό καιρό τη δουλειά κ τη προσπάθεια που κάνεις μαζί με τα υπόλοιπα μέλη στο μπλογκ εδώ..σλουρπ....
    Φίλος είμαι..κ επί τη ευκαιρία να σας συγχαρώ για το όμορφο αποτέλεσμα της δουλειάς αυτής..
    Μετά τιμής..gallos...σλουρπ....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Φίλε μου/φίλη μου πόσο σε νιώθω!
    και εγω σε αυτήν την φάση είμαι τώρα..Είμαι 23 σχεδόν και χωρισα ύστερα από 9 χρόνια σχέσης..έκανα πολλές μαλ@##% μέσα σ' αυτά τα χρόνια ψιλό-έχασα τον εαυτό μου, και τώρα πρέπει, πρέπει να αρχίσω να χτίζω βάσεις.Άφησα τον εαυτό μου, δεν επιδίωξα πολλές φιλίες λόγω της ασφάλειας που μου έδινε η σχέση αυτή και τώρα δυστυχώς ή ευτυχώς παίρνω ένα πολύ μεγάλο μάθημα.Ο στόχος μου είναι αυτός πια, να βρω ανθρώπους που γουστάρω πραγματικά να ανοιχτώ, να πάω παραπέρα. Να ζήσω να κάνω τρέλες...ρίσκαρα έδωσα τα πάντα σε έναν έρωτα ανώριμο και τα έχασα όλα. Έχω κάνει μια λίστα με τα πρώτα μικρά βήματα που θέλω να κάνω από εδώ και πέρα!Γιατί το αξίζω,παρ΄όλα τα λάθη μου, αξίζω μια καλύτερη ζωή,και δεν θα ησυχάσω αν δεν καταφέρω να νικήσω αυτή την πρόκληση, και να υποστηρίξω την απόφασή μου.Δες το λοιπόν σαν μια πρόκληση στη ζωή σου.Γιατί να μην τα καταφέρεις;Για όσο θα ζείς η ζωή θα σου στέλνει προκλήσεις, κι αν το βλέπεις έτσι, ορμάς με δύναμη στα προβλήματα με τη λαχτάρα να νιώσεις στο τέλος,
    πως κι αυτό το εμπόδιο το νίκησες τελικά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. σε ευχαριστώ για το σχόλιό σου!έτσι είναι, η ζωή είναι όλο προκλήσεις και ήρθαμε στον κόσμο γι'αυτό το λόγο, για να τις ξεπερνάμε και να ωριμάζουμε μαθαίνοντας!Μόνο έτσι κερδίζουμε :)

      Διαγραφή