Κυριακή, 12 Δεκεμβρίου 2010

το ξεχασμένο σημείωμα του δεκέμβρη

Δεκέμβρης. Το κρύο εγκαταστάθηκε για τα καλά μέσα στην πόλη σου που φόρεσε τα γιορτινά της και συ έχεις ήδη στο πίσω μέρος του μυαλού σου την άδεια σου, πλούσια γιορτινά τραπέζια, συγκεντρώσεις με συγγενείς και φίλους, ανταλλαγές δώρων και χιονισμένα ταξίδια. Πλησιάζουν Χριστούγεννα, η γιορτή των παιδιών. Πόσα δώρα έχεις δεχτεί σαν παιδί! Άλλοτε μετρούσες τις ώρες ώσπου να ανοίξεις τα δώρα κάτω από το δέντρο, αναφωνίζοντας απο χαρά και ενθουσιασμό και άλλοτε αυτά ήταν αναπάντεχα δώρα κάποιου αγαπημένου προσώπου που σε σκέφτηκε. Τί είναι όμως ένα δώρο; Μπορεί να είναι ένα αντικείμενο, κάτι χειροπιαστό. Μπορεί να είναι μια πράξη καλοσύνης. Δώρο μπορεί να είναι και η προσφορά. Η προσφορά προς το συνάνθρωπο και ιδιαίτερα προς τα παιδιά. Η αλληλεγγύη και η προσφορά προς τα ευάλωτα αυτά πλάσματα παίρνουν μορφή στις διάφορες φιλανθρωπικές οργανώσεις. Οργανώσεις που ιδρύθηκαν με σκοπό να φροντίσουν, να ταϊσουν, να μορφώσουν και να προστατέψουν παιδιά από διάφορες γωνιές του πλανήτη που το έχουν ανάγκη. Παιδιά φτωχών οικογενειών, παιδιά οικονομικών μεταναστών, παιδιά που έχασαν το δρόμο τους από νωρίς. Γιατί αλληλεγγύη δεν είναι το πέταμα ενός νομίσματος ούτε ένα  φευγαλέο βλέμμα συμπόνοιας. Είναι η έμπρακτη αγάπη και το ενδιαφέρον που γίνονται φροντίδα για τις καθημερινές ανάγκες που έχουν τα μικρά αυτά παιδιά. Ας βοηθήσουμε όλοι,  όχι μόνο με οικονομική ενίσχυση αλλά προσφέροντας εθελοντικά χρόνο και κόπο για να έχουν μια καλύτερη ζωή, για να μη χαθεί η ελπίδα από τα μάτια τους.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου