Κυριακή, 22 Απριλίου 2012

Walk the line


 της Λογοτεχνικής Πιπίτσας
 

For you know I’d even try to turn the tide
Because you’re mine, I walk the line 

-Συνιστά απειλή.
-Πώς;
-Δεν είμαστε σίγουροι.
-Πώς θα σιγουρευτούμε;
-Παρακολούθηση…
-Να συνεχίσω δηλαδή; 

Σημειώσεις
Πίνει καφέ αδιακρίτως και καπνίζει τα τσιγάρα ανάποδα. Δύο μήνες τώρα. Ανακατεύει τον καφέ με κυκλική κίνηση συγκεκριμένης διάρκειας. Έχω μετρήσει ότι είναι 3 λεπτά. Αν τα κουταλάκια δεν είναι μικρού διαμετρήματος ζητάει να του φέρουν τέτοια. Πίνει τον καφέ σε 42 λεπτά καπνίζοντας 4 τσιγάρα από την αρχή τους μέχρι να φτάσουν στο φίλτρο τους. Κατά την διάρκεια των τσιγάρων κοιτάζει τον καφέ. Φαίνεται να μοιράζει την ποσότητα που θα πιει με τις ρουφηξιές του τσιγάρου. Το κεφάλι του δεν μετακινείται και το βλέμμα του δεν αλλάζει κατεύθυνση μέχρι να τελειώσουν οι σταγόνες καφέ. Καμία παρέκκλιση. ’Ενοχος ή αθώος; 

-Πώς πάει;
-Συνεχίζω.
-Την παρακολούθηση;
-Ναι.
-Νεότερα;
-Τα ίδια. 

Σημειώσεις
Εδώ και 12 λεπτά περπατάει αργά γύρω από ένα στύλο. Δεν έχει ζαλιστεί ούτε τον ακουμπάει. Η απόστασή του από αυτόν είναι μικρή, περίπου 3 πατημασιές. Οι κύκλοι που κάνει είναι σχεδόν ακριβείς, χωρίς ούτε να πλησιάζει ούτε να ξεμακραίνει από τον στύλο. Το βήμα του δεν αλλάζει ταχύτητα. Το βλέμμα του είναι σταθερά κάτω, στο πεζοδρόμιο. Ένοχος ή αθώος; 

-Πόσο θα αργήσει η ετυμηγορία;
-Ίσως πολύ.
-Γιατί;
-Χρειαζόμαστε κάτι χειροπιαστό.
-Τον ακούμπησες;
-Δεν είναι αυτό. 

Σημειώσεις
Χορεύει δίπλα στο παράθυρο. Οι παλάμες του μπλέκονται και σχηματίζουν κούφιο καρβέλι μπροστά στο στήθος του. Κι εκείνος στριφογυρίζει απαλά κοιτώντας μέσα σε αυτό το κενό διάστημα που αφήνεται ανάμεσα στα χέρια και το στήθος του. Φοράει ακόμα το παλτό του. Δεν το έβγαλε από την στιγμή που μπήκε στο σπίτι. Δεν χαμογελάει. Χορεύει 8 λεπτά με το παλτό πάνω του. Δίπλα στο παράθυρο. Κατά την διάρκεια των 8 λεπτών δεν γυρνάει στο παράθυρο. Κοιτάζει μόνο αυτό το κενό που φτιάχνει η αγκαλιά του και στροβιλίζεται. (Δεν ήξερα πως χορεύεται η μοναξιά.) Ένοχος ή αθώος; 

-Χρειάζομαι κι άλλο χρόνο.
-Πόσο;
-Απροσδιόριστο.
-Πώς αυτό;
-Η καρδιά του θέλει εντονότερη παρακολούθηση.
-Μμμ... 

Σημειώσεις
Πέρασα πολύ κοντά του και στάθηκα εκεί. Στη στάση του λεωφορείου, στα δεξιά του. Κοιτούσε ίσια μπροστά, το λεωφορείο πέρασε κι εκείνος έμεινε ακίνητος. Και τότε άκουσα τη φωνή. Έκανε πράξεις, πολλαπλασιασμούς και μετά διαιρέσεις. Αμέσως μετά προσθέσεις και αφαιρέσεις. Ήταν τόσο γρήγοροι οι υπολογισμοί του που δεν κατάφερα να ακούσω τα ποσά. Δεν κατάλαβα αν προσέθετε ακριβώς όσα αφαιρούσε και αν τα επαναλάμβανε με τις άλλες δύο πράξεις. Γύρισα ελαφρά το κεφάλι. Το στόμα ήταν παγωμένο, δεν έβγαινε λέξη, αλλά η φωνή συνέχιζε με γρηγοράδα και ένταση. Ερχόταν από τους κροτάφους του.Ένοχος ή αθώος; 

-Ακούω τη φωνή που είναι μέσα στο κεφάλι του.
-Αλήθεια;
-Είναι πολύ δυνατή.
-Πήρες δείγμα;
-Δεν τα κατάφερα.
-Πρέπει να αναλύσουμε τα ντεσιμπέλ.
Σημειώσεις
Εκκωφαντική σιωπή. Ένοχος ή αθώος;
-Και το ολόγραμμά του;
-Δύσκολα εντοπίσιμο.
-Πώς γίνεται;
-Ήταν έκπληξη για τους ολογραμματιστές.
-Σε τι προτείνεις να προβούμε;
-Λιώσιμο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου